A day in the life of a garbage van driver

Satnam rose early. He was having his bath in the mori.( A concocted version of a small bathroom in a chawl).His three year old son was in deep sleep well covered with blankets at one corner of his single room living space.The December winter was cold. His wife was busy preparing his breakfast, tiffin forContinue reading “A day in the life of a garbage van driver”

डॉक्टर; ‘रॉय’ल माणूस  

डॉक्टर; ‘रॉय’ल माणूस पिंपरी चिंचवड शहरात पत्रकारिता करीत असताना अनेक अधिकारी, राजकिय नेते यांच्याशी संवाद साधण्याचा, विविध कारणांनी संबंध आला…त्यात भावलेली व्यक्ती म्हणजेच महापालिका मुख्य वैद्यकीय अधिकारी डॉ अनिल रॉय… एकदम ‘रॉय’ल माणूस…त्यांना कधी अधिकारी म्हणून पाहिलं नाही…किंवा बडेजाव, अहंकार दिसला नाही…आपल्याच जगात मस्त असलेला माणूस… त्यांचा सहवास म्हणजे, एक तजेलदार गप्पाची मैफल…मनमुराद हसणं, व्यक्तContinue reading डॉक्टर; ‘रॉय’ल माणूस  

मित्र नावाचा नातलग…ना जवळचा ना लांबचा…पण हाकेच्या अंतरावरचा…… (लेखन…डॉ.महेंद्र वंटे…)

१९६५ चा जून महिना …चार साडेचार वर्षांची बालकं .. धाकदपटशा करून बालवाडी नामक एका कौलारू खोलीत पालकांनी ढकललेल्या रडारडीच्या गलक्यात मी पण ढकलला गेलो…. कुणी हमसून हमसून तर कुणी भोकाड पसरून..पण सगळेच रडके.. …या समूह रुदनाकडे मख्ख पणे पाहणाऱ्या जोशी बाई.. प्रत्येकाच्या डोळ्यात ‌एकमेकाविषयी सहानुभूती ..एक दोन दिवस रडण्यात गेले… मग चेहऱ्यावर निर्विकार भाव..मग हासरीContinue reading “मित्र नावाचा नातलग…ना जवळचा ना लांबचा…पण हाकेच्या अंतरावरचा…… (लेखन…डॉ.महेंद्र वंटे…)”